De Siciliaanse Pignolata,ook wel Pignocatta genoemd, wordt gegeten tijdens de kerst of met carnaval. Het is een van de oudste traditionele desserts, die vandaag de dag op Sicilië wordt gegeten. Waarschijnlijk ooit ontstaan toen de Arabieren heersten op het eiland. Er werd tijdens die periode veel gebruik gemaakt van citrusvruchten, suiker en honing. Het gebruik hiervan verspreidde zich al snel over het hele eiland.

Pignolata werd vroeger ook wel “nougat van de armen genoemd” aangezien de vorm van de pignolata doet denken aan amandelnougat. Maar dan van ingrediënten die meer eenvoudiger en toereikend zijn voor ieders portemonnee.

Het zijn gefrituurde knapperige bolletjes deeg die zijn geglazuurd met honing en versierd met gekleurde sprinkles. Je kunt ze het beste vergelijken met de Napolitaanse struffoli. De pignolata vindt je over heel Sicilië. Iedere regio heeft z’n eigen variant. In de omgeving van Messina bijvoorbeeld, worden ze graag gegeten geglazuurd met chocolade of citroen.

Wat heb je nodig?

• 300 gram durum tarwebloem
• 200 gram bloem type “00”
• 4 eetlepels suiker
• 4 eieren –
• 20 ml Marsala
• 300 gram honing
• 30 gram boter
• 500 ml zaadolie
• zeste van 1 citroen, let op alleen de gele schil niet het witte gedeelte
• gekleurde sprinkles

Aan de slag!

Doe de eieren in een kom en meng de twee soorten gezeefde meel erdoor. Begin voorzichtig zodat de eieren de bloem goed kunnen opnemen. Blijkt het deeg nog iets te nat na de 500 gram bloem, doe er dan nog wat bij totdat al het ei goed is opgenomen.

Voeg de Marsala en dan daarna de boter toe. Kneed het deeg goed door totdat je een glad en homogeen deeg hebt. Maar pas op dat je het niet teveel doorkneed.

Rol dan “slangetjes” deeg van tussen de 1 en maximaal 2 cm dik. En snij ze dan in kleine stukjes

Mocht je er zin in hebben, maak de stukjes dan tot balletjes door ze tussen je handen te rollen.

Doe de zaadolie in een grote pan en laat het op temperatuur komen. Heb je geen thermometer (laat de olie op max. 175 graden komen) dan kan je de temperatuur van de olie ook checken met een houten lepel. Steek je een stuk van de houten lepel in de olie en er vormen zich bubbeltjes rondom de lepel, dan is de olie op temperatuur. Vormen zich nog geen bubbeltjes, moet je nog even geduld hebben.

Doe dan beetje bij beetje de balletjes in de olie, niet allemaal te gelijk dus. Bak ze in ongeveer 2 á 3 minuten goudbruin.

Haal de balletjes met een schuimspaan uit de olie en laat ze goed uitlekken op een plaat bedekt met bakpapier.

Zet ondertussen de honing op met daarin de citroenzeste. Laat de honing rustig opwarmen tot ongeveer 135 graden. Houdt goed in de gaten en kijk uit dat de honing niet te hard gaat. Het gaat er maar om dat de honing goed vloeibaar wordt.

Doe dan de balletjes in een grote kom en giet alle honing erover. Schep ze vlug om zodat alles goed doordrenkt is met de honing.

Mocht je de honing hebben opgewarmd in een grotere pan, dan kan je de balletjes daar natuurlijk ook in doen en goed omscheppen.

Maak nu voorzichtig, let op hot en sticky, hoopjes van de pignolata op bordjes, of in een papieren muffinvorm om ze te serveren. Wij deden het op een groot bord, zette ze midden op tafel zodat iedereen ervan kon mee-eten. Traditioneel wordt de pignolata in hoopjes geserveerd op een citroenblad.

Om het plaatje helemaal compleet te maken, strooi je als laatste wat van de gekleurde sprinkles over de pignolata.

Wat nu nog rest is je feestneus op te zetten en lekker genieten van je eigen gemaakt Pignolata Siciliana!

Buon Appetito!

Tips:

• gebruik eens de zeste van een sinaasappel i.p.v. een citroen.
• Je bewaard de pignolata goed afgedekt met folie maximaal 2 dagen.

Het bericht Recept voor Pignolata Siciliana al miele. verscheen eerst op Il Mandorlo.

De kleine ringvormige pastasoort aneletti wordt vooral op Sicilië gegeten. Hij is heel stevig en kan bijna niet worden zachtgekookt, en dat is voor dit recept heel belangrijk.

De aneletti wordt eerst gekookt en dan gebakken rondom een vulling van ragù, kaas, ham en aubergine. Op deze twee manieren van garen, moet de aneletti nog genoeg bite overhouden. Deze timballo is echt een feestelijk gerecht, voor een grote tafel vol vrienden en familie, al sjouwen Palermitanan hem ook wel mee naar picknick en het strand (nog in de vorm), waar hij na een duik in de zee kan worden opgepeuzeld.

Wat heb je nodig voor 10 personen:

• 1 middelgrote ui, gesnipperd
• 1 wortel, in kleine blokjes
• 1 stengel bleekselderij, in kleine blokjes
• 4 el olijfolie
• 225 gr. gehakt, liefst een mix van varkens-, runder- of kalfsgehakt
• 1 el estratto (zongedroogd tomatenconcentraat) of een tomatenpuree van goede kwaliteit
• 120 ml witte wijn
• 1,5 ltr tomatensaus van goede kwaliteit zelfgemaakt of kant-en-klaar
• 150 gr diepvries doperwten
• 1 grote aubergine, geschild en overdwars in plakken van 6 mm gesneden
• 900 gr aneletti (ringvormige pasta)
• 30 gr Parmezaanse kaas, geraspt
• 80 gr gedroogde broodkruim
• 140 gr italiaanse gekookte ham, in dunne plakjes
• 100 gr caciocavallo, provolone of mozzarella met een laag vochtgehalte, in dunne plakjes
• Fijn zeezout en versgemalen zwarte peper
• Plantaardige olie, voor het frituren
• Boter, om in te vetten

Aan de slag:

Bak de ui, wortel en bleekselderij in een grote diepe koekepan circa 5 minuten in de olijfolie op halfhoog tot hoog vuur tot ze zacht zijn. Voeg het gehakt toe en bak het circa 5 minuten tot het bruin is; roer af en toe door.

Meng de estratto door de wijn in een kommetje, voeg dit mengsel aan het gehakt toe en verhit tot bijna al het vocht is verdampt. Voet 1 liter van de tomatensaus toe en de doperwten toe. Breng aan de kook, draai het vuur laag en laat het circa 45 minuten zonder deksel pruttelen tot de ragù is ingedikt; roer af en toe door. Neem de pan van het vuur en voeg zout en peper toe. Zet de ragù opzij.

Schenk intussen een laag van minstens 5 centimeter plantaardige olie in een brede pan met zware bodem en verhit op halfhoog vuur tot de olie heet genoeg is om te frituren. Bekleed een bakplaat met keukenpapier.

Frituur  de aubergineplakken in porties tot ze aan beide kanten goudbruin zijn, circa 4 minuten per portie. Laat ze uitlekken op het keukenpapier en zet opzij.

Breng een grote pan gezouten water aan de kook. Voeg de pasta toe en kook net al dente (hij gaart verder in de oven). Laat de pasta goed uitlekken en schep terug in de pan. Roer de Parmezaanse kaas en de resterende 500 ml tomatensaus erdoor.

Verwarm de oven voor op 180 °C. Vet een ronde taartvorm van 30 cm in met boter en bestrooi met broodkruimels; tik het teveel eruit en bewaar dat om er straks over te strooien.

Bekleed de bodem en wand van de vorm met een laag van de pasta van 2,5 cm (bewaar de rest voor de bovenkant). Schik de aubergineplakken gelijkmatig over de pastabodem en maak daarna een laag gekookte ham. Schep de ragù opp de ham en leg er een laag kaas op; zorg wel dat er genoeg ruimte over is om nog een dikke laag pasta te maken. Spreid  de rest van de pasta over de vulling uit tot de hele bovenkant bedekt is en strijk glad. Strooi de resterende broodkruimels erover.

Bak de timballo circa 50 minuten tot hij goudbruin is en de pasta stevig aanvoelt. Neem uit de oven en laat minstens 15 minuten rusten voor je de timballo op een groot bord lost.

Serveer warm of op kamertemperatuur.

Opmerking: De timballo kan 3 uur van tevoren worden gebakken. Restjes kunnen in de oven of de magnetron worden opgewarmd.

Dit recept komt uit het boek:

DE KEUKEN VAN SICILIË door Fabrizia Lanza, je vindt ‘m hier in onze shop!

Het bericht Recept voor Timballo di aneletti verscheen eerst op Il Mandorlo.

“Solidarieta che nutre – solidariteit die voedt”

De prachtige stad Modica, in het zuiden van Sicilië, staat niet alleen bekend om zijn weelderige barok, de bijzondere Modica chocolade maar vooral ook om de beste banketbakkers. Aan Corso Umberto I, 46, die dwars door het historisch centrum van Modica loopt, vind je een wel hele speciale pasticceria artiginale, ambachtelijke banketbakkerij. Niet alleen door de heerlijkste dolci die daar ter plekke worden gemaakt en waar je gelijk van kunt genieten aan een van de tafeltjes van deze Siciliaanse banketbakkerij. Maar vooral ook door de vrouwen die er werken, die heftige verhalen met zich meedragen.

Verhalen met veel pijn maar uiteindelijk vooral met veel waardigheid, kunde, passie én trots en dat is dan ook helemaal terecht! In deze blog vertel ik je graag over Casa Don Puglisi, een veilige plek waar vrouwen en kinderen wonen en welkom worden geheten en zo een nieuwe start in het leven kunnen maken. En vooral over La Bottega, hun uitmuntende banketbakkerij!

Wie is Don Puglisi, de naamhouder?

De naamgever van dit huis. Guiseppe “Pino” Puglisi was een katholieke priester geboren 15 september 1937. In zijn parochie, het op dat moment door de maffia zeer gewelddadige wijk Brancaccio in Palermo, wilde Don Pino kinderen en jongeren weghalen van de macht van de maffia, zodat ze met opgeheven hoofd opgroeiden. Hij stichtte daarvoor een kinderopvanghuis. Op zijn 56e verjaardag, op 15 september 1993, werd Don Puglisi voor zijn parochiekerk neergeschoten en overleed ter plekke.

Casa Don Puglisi Modica chocoladerepen IGP: Authentiek, sociaal en duurzaam

Bottega Laboratoria, in het centrum van Modica, is één van de projecten van Casa Don Puglisi. Een plek waar vakmanschap en sociale betrokkenheid samenkomen. Hier wordt het beste en lekkerste Siciliaanse gebak gemaakt en natuurlijk ook, de op traditionele manier gemaakte, Modica chocoladerepen. Dit alles met de hand en alleen van pure ingrediënten. Alle ingrediënten zijn afkomstig uit eerlijke handel en respecteren de rechten van werknemers in het zuiden van de wereld. Het water loopt je in de mond als je deze banketbakkerij binnenstapt. In deze bakkerij wordt de moeders van Casa Don Puglisi, de kunst van het bereiden van het gebak en het maken van de Modica Chocolade geleerd. Door dit vak te leren, krijgen zij een kans op een nieuwe start en kunnen zo hun leven weer opbouwen. Dit door de integratie en emancipatie van de moeders.

Het eindproduct is een rauwe chocoladereep met een onmiskenbare smaak, waarin traditie en vakmanschap samenkomen. “Onze Modica chocolade is niet zomaar een product, we willen dat het een symbool is van solidariteit en gemeenschap.”

Duurzame en eerlijke ingrediënten

Casa Don Puglisi kiest bewust voor een cacaomassa die niet alleen de smaak van hun IGP-chocolade bepaalt, maar ook bruggen slaat tussen verschillende werelden. Door steun te bieden aan het project ‘Three Mountains Cocoa’ in Ghana, wordt een netwerk van cacaocoöperaties ondersteund, dat inzet op respectvolle arbeidsomstandigheden en milieubescherming. Binnen dit netwerk is er veel aandacht voor de positie van vrouwen en het onderwijs van kinderen, waardoor de impact verder reikt dan het eindproduct.

Ook worden er de lekkerste traditionele Siciliaanse Koekjes en Modicaanse foccacia gebakken, die zeker een bezoek aan La Bottega waard zijn. En last but niet least de overheerlijke panettones. De panettones zijn uiteraard ook met de hand gemaakt van natuurlijk zuurdesem, dat zorgt voor een luchtige en zachte structuur van de panettone. Een panettone om bij te watertanden en gemaakt van alleen maar pure en natuurlijke ingrediënten. Natuurlijk met de Modica chocolade, maak ook met Siciliaanse pistachenoten, amandelen, citrusvruchten etc. Ze zijn met de hand verpakt in een mooie geschenkverpakking.

Zoals Don Puglisi zelf vaak zei: “Als ieder van ons iets doet, kunnen we veel bereiken.”

Door te kiezen voor de producten van Casa Don Puglisi, draag je bij aan het ondersteunen van het Huis van Don Puglisi. Zo komen eerlijkheid, solidariteit, zorg voor de kwetsbaren, rechtvaardigheid, waardigheid én aandacht voor het milieu samen in de Siciliaanse delicatessen van La Bottega Casa Don Puglisi.

Bewust en kritisch consumeren

Binnen La Bottega krijgen bezoekers niet alleen de kans om te genieten van alle ambachtelijke Siciliaanse delicatessen. Maar wordt je ook uitgenodigd bewust om te gaan met hun consumptiegedrag en stil te staan bij het verhaal achter elk product. Door aandacht te besteden aan herkomst, productieproces en sociale betrokkenheid, worden consumenten gestimuleerd om keuzes te maken die verder gaan dan smaak alleen. Zo draagt La Bottega bij aan een cultuur waarin transparantie en respect voor mens en traditie centraal staan.

De handel van de civiele economie staat centraal bij Casa Don Puglisi en richt zich vooral op het algemeen welzijn, gemeenschapsgroei, eerlijke handel en het beschermen van de rechten van werknemers via eerlijke prijzen voor grondstoffen.

De Rol van “Mamma Lina”

Mevrouw Lina Lemmolo, door de moeders liefkozend “Mamma Lina” genoemd vanwege haar vermogen om de kunst van het maken van chocolade en banket te combineren met warmte en geborgenheid, startte de opleiding voor banketbakkers voor de moeders van Casa Don Puglisi. Trots op de heerlijke delicatessen riep ze graag: “Onze bakkerij is een plek waar het einde goed is en het product nog beter.”

Tot op de dag van vandaag worden de producten in La Bottega in Modica gemaakt door traditie te combineren met innovaties, mede met de hulp van een voedingstechnoloog die tevens een dierbare vriend is van La Bottega.

Casa Don Puglisi

Het Don Puglisi-huis, beheerd door de Don Puglisi ETS Association, is een gemeenschap waar vrouwen en kinderen, die komen uit situaties met sociale, familiare en psychologische problemen, al meer dan 30 jaar welkom zijn. In Casa Don Puglisi krijgen zij sociaal-educatieve ondersteuning. Zo kunnen zij een nieuw leven opbouwen. Een met eigenwaarde en trots, op deze manier kunnen zij weer integreren in de samenleving. Mede door het werk in de bakkerij La Bottega.

Het Dagelijks Leven in Casa Don Puglisi

In Casa Don Puglisi staat het samen leven centraal. In het huis werken bewoners aan uiteenlopende taken: ze studeren, bereiden samen maaltijden, maken schoon en nemen deel aan gemeenschappelijke momenten. Binnen deze veilige omgeving leren zij verantwoordelijkheden te dragen. Ook ontwikkelen de moeders en kinderen, zo een sterk gevoel van erbij horen en eigenwaarde.

Naast het dagelijkse leven in het huis, spelen ook de geïndividualiseerde trajecten een belangrijke rol. Deze worden zorgvuldig begeleid door een professioneel team dat oog heeft voor de specifieke behoeften van iedere bewoner. Vrijwilligers en ondersteunende gezinnen leveren hieraan een waardevolle bijdrage.

Benieuwd naar alle heerlijke delicatessen van de banketbakkers van Casa Don Puglisi, La Bottega? Dat snappen we, daarom vind je bij ons in de webshop zowel de heerlijk luchtige ambachtelijk gemaakte panettones, als de traditionele Modica chocoladerepen, gekonfijte sinaasappelschillen, zowel met als zonder chocolade én Modica IGP chocoladecrème. Allemaal op ambachtelijke manier gemaakt, naar traditioneel recept en hand verpakt Een mooi cadeau om te geven maar ook om jezelf mee te verwennen natuurlijk!

Het bericht Casa Don Puglisi, La Bottega verscheen eerst op Il Mandorlo.

Nu ook de temperaturen in Nederland naar Siciliaanse waardes stijgen, leek het mij tijd voor een zomers recept.Fris, fruitig en natuurlijk op en top Siciliaans! Ik heb dit gemaakt naar het recept van Barbara Conti. Gelo di limone, niet moeilijk om te maken, heerlijk als toetje na de maaltijd of als welkome verfrissing tussendoor. Veel plezier met het maken van dit heerlijke Siciliaanse dessert!

Wat heb je nodig?

• 4 biologische citroenen, ik heb hier citroenen voor gebruikt die je hier in Nederland overal kunt kopen en die niet het formaat van de Siciliaanse citroen hebben.
• 50 ml. vers geperst citroensap
• 165 gram kristalsuiker
• 50 gram maïzena, op Sicilië gebruiken ze graag tarwezetmeel. In dit recept kan het worden vervangen door maïzena.
• 450 ml. water
• puddingvormpjes, de vormpjes die ik gebruik in dit recept hebben we ooit gekocht bij de Indische Toko. Je kunt hier ook puddingvormpjes van glas of keramiek voor gebruiken. Heb je dit niet, schep de pudding dan in een mooi (dessert) glaasje. Dan hoef je het later niet uit de vorm te halen en presenteer je het in het glaasje.

Aan de slag!

Was en droog de citroenen goed

Schil met een dunschiller het gele gedeelte van de citroenen af, zorg ervoor dat je het witte gedeelte laat zitten. Dit is namelijk erg bitter.

Vul dan een schaal met 450 ml water. Doe daar de citroenschillen in en laat dit een dag of een nacht weken. Leg de geschilde citroenen zolang In de koelkast, totdat je die weer nodig hebt voor het sap.

Nadat de citroenschillen geweekt zijn, filter je dit citroenwater door een zeef. Dit citroenwater ruikt net zo lekker fris als limoncello maar dan zonder alcohol natuurlijk.

Pak een pan waarin je de uiteindelijke pudding wilt gaan maken. Zet deze nog niet op het vuur. Maar doe hier als eerst de gezeefde maïzena in, gevolgd door de suiker en meng dit goed.

Pak dan de citroenen er weer bij, en pers deze uit totdat je ongeveer 50 ml citroensap hebt. Zeef ook de citroensap, voordat je het mengt met het citroenwater. Ik heb het maar gelijk gezeefd door de zeef met de citroenschillen, scheelt weer afwas toch?

Voeg dan beetje bij beetje dit vocht toe aan de maizena en het suikermengsel. Roer goed terwijl je het citroenvocht toevoegt.

Heb je dit goed gemengd, dan kan nu de pan op het vuur. Breng het mengsel voortdurend roerend, rustig aan de kook. Blijf goed roeren, dit voorkomt namelijk klontjes.

Je zal zien dat het vocht steeds dikker wordt. Zo gauw je de eerste bubbels ziet verschijnen zet je het vuur uit.

Laat de massa In de pan een beetje afkoelen.

Pak ondertussen de vormpjes erbij, en bevochtig deze met koud water.

Schep dan de puddingvormpjes vol en laat deze buiten de koelkast afkoelen. Als ze afgekoeld zijn zet dan de puddingvormpjes In de koelkast. Laat deze voor minstens twee uur In de koelkast staan, maar nog beter is een hele nacht.

Wil je de Gelo di Limone opdienen? Draai dan een puddingvormpje voorzichtig om op jouw favoriete dessertbordje. Je zult zien dat ze erg makkelijk lossen. En zo niet, schud dan het puddingvormpje even goed op en neer op het schoteltje. Denk er wel aan dat je de goede kant naar beneden hebt, anders wordt het zo’n zooitje…

Is de gelo gelost, dan kan je er eventueel nog wat gehakte pistachenootjes overheen strooien.

En nu is het een kwestie van genieten van jouw zelfgemaakte Gelo di Limone Siciliano.

Buon Appetito!

Het bericht Recept voor Gelo di Limone Siciliano verscheen eerst op Il Mandorlo.

Afgelopen oktober ontmoette ik Chiara in Palermo, tijdens mijn bezoek aan de Food&Drinks Mission 2 Sicily. Wij raakten in gesprek waarbij zij vol passie vertelde over haar bedrijf, Officine Kaggiotto. Na het proeven van de heerlijke biologische olijfolie, gecombineerd met de passie waarmee Chiara over haar producten sprak, wist ik het meteen…Deze biologische extra vergine olijfolie moet ik met jullie delen. Ik ben dan ook erg blij met de samenwerking tussen Officine Kaggiotto en Il Mandorlo! In onderstaande blog stelt Chiara zichzelf graag aan jullie voor.

Officine Kaggiotto, het begin

Het bedrijf is ontstaan uit het volhardende en onvermoeibare werk van Vito Scalia, die in 1998 een individuele boerderij oprichtte waar de eerste olijfbomen van het huidige landgoed werden geplant. Naast de ondernemersgeest waarmee het bedrijf is opgevoed, volgt het de agrarische traditie van onze grootouders, Saverio en Giuseppe, die met nederigheid en opofferingsgezindheid werkten voor het welzijn van het gezin.

De kinderen

In 2021 lanceerden de kinderen van Vito, Chiara en Claudio, het project voor de renovatie van het bedrijf, waardoor Officine Kaggiotto ontstond. Een nieuw bedrijfsconcept dat tot doel heeft een biologische olijfolie van hoge kwaliteit te produceren, dit geïnspireerd door ecologische duurzaamheid en innovatiebenaderingen.

Officina, dat in het Italiaans werkplaats betekent, hebben we als naam gekozen omdat we willen dat ons bedrijf een ruimte is voor landbouwexperimenten, waar twee Siciliaanse olijvensoorten worden geïntegreerd en een harmonie van culturen wordt opgebouwd.

Ons bedrijf is een werkplaats, omdat het door middel van technologische innovatie en mechanisatie tot doel heeft de winstgevendheid van het bedrijf te verbeteren door het werk van veldoperators te vergemakkelijken en de waarde van het eindproduct te waarborgen.

Ons bedrijf is een werkplaats omdat het gebaseerd is op een principe van voortdurende vooruitgang, dat tot doel heeft een vector van ontwikkeling te zijn voor het gebied en de gemeenschappen die intrinsiek verwant zijn.

De olijfboomgaard

Onze olijfgaard is gelegen in Piana degli Albanesi, een groen land in het hart van Sicilië, op 40 kilometer van Palermo. Het is een van de belangrijkste overblijfselen van de Grieks-Albanese koloniën, een bijzondere stad die nog steeds gelijke tred houdt met zijn oorsprong en historische pad, vermengd met de tradities van de lokale bevolking. Zo ontstond deze magische plek, een unieke combinatie van geschiedenis en traditie.

FeelAri

FeelAri is het merk van onze extra vergine biologische olijfolie. Deze naam verbindt de sterke gehechtheid met het gebied en zijn cultuur opnieuw, maar wekt tegelijkertijd een gevoel van internationale openheid op dat een kwaliteitsproduct vooruit moet kijken.

FeelAri komt van Fillë Ari, dat Arbëreshë in de lokale taal gouddraad betekent. Het is een kostbaar onderdeel dat de Siciliaanse traditionele klederdracht van de Arbëreshë-gemeenschap van Piana degli Albanesi siert. Een rijk en kostbaar kostuum, dat de families Arbereshe zorgvuldig bewaren en van generatie op generatie wordt doorgegeven. waarvan de pracht aan het licht komt in de dagen van viering die verband houden met de religieus-populaire traditie van Piana degli Albanesi.

Nieuwsgierig geworden naar deze heerlijke biologische olijfolie? Dat snap ik, je vindt alle drie de soorten olie van Feelari bij ons in de webshop, neem hier eens een kijkje.

Het bericht Officine Kaggiotto verscheen eerst op Il Mandorlo.

Misschien vraag je jezelf wel af bij het lezen van de titel van dit recept..bloemkool? Si, bloemkool it is!

Wees niet bang en ga aan de slag met dit recept, want het zal je verbazen hoe ontzettend lekker dit is. Deze heerlijke bloemkoolballetjes, zijn niet moeilijk om te maken. Of je ze nu eet als hoofdgerecht, of maakt als antipasto voor die gezellige borrel. Ze zullen hoe dan ook een succes zijn.

Dit recept is voor 6 – 8 personen en het kost zo’n half uur om het te bereiden, niet slecht toch?

Wat heb je nodig?

• 1 bloemkool
• paneermeel naar smaak, mocht je nog wat oud brood hebben kan je daar mooi paneermeel van maken
• 60 gram Parmezaanse kaas
• peterselie, naar smaak
• zout, een snufje
• 1 ei
• 1 potje Convivia Biologische Chili Peper Patè

Aan de slag!

Verwarm de oven voor op 185 graden en bekleed alvast een bakplaat met een stuk bakpapier

Maak de bloemkool schoon en snijd ze in roosjes. Blancheer de bloemkoolroosjes in ruim water, met een snuf zout. Controleer of de bloemkool gaar is, door er even met een mesje of vork in te prikken. Is de bloemkool gaar, mooi! Haal ze uit het water en laat ze afkoelen in een kom.

Als de bloemkool is afgekoeld kan je ze pureren met een vork. Hier gebruiken we ook nog wel eens de aardappelstamper, gaat ook erg goed.

Als je de boel geprakt hebt, kan het ei, de Parmezaanse kaas, het zout, peterselie en paneermeel toegevoegd worden.

Meng de ingrediënten goed door elkaar.

Kneed met je handen alles nog even door en rol daarna balletjes van het “deeg” Mocht het teveel aan je handen plakken, maak je handen voor het rollen dan even vochtig onder de kraan.

Leg de balletjes op de met bakpapier beklede bakplaat en bestrijk ze met wat olie.

Bak ze gaar en goudbruin in ongeveer 15-20 minuten.

Pak er ondertussen een gezellig schaal bij voor de balletjes en vul een mooi schaaltje met de heerlijke Siciliaanse chilipeperpaté.

Laat de balletjes afkoelen, of eet ze lauwwarm. Alvorens je ze natuurlijk even dipt in die heerlijke biologische Siciliaanse paté van chilipepers.

Laat het feest maar beginnen, Buon Appetito!

Het bericht Recept voor Polpette di cavolfiore (palline) verscheen eerst op Il Mandorlo.

Deze koekjes worden op Sicilië ook wel viscotta nciminati of ca giggiulena genoemd. Dit naar de sesam waar de koekjes mee omhuld zijn. Ze zijn gemaakt van zanddeeg en daarom heerlijk knapperig, de nootachtige smaak van de sesam maakt het feestje compleet!

Wat heb je nodig?

Ingrediënten voor een kleine 50 Biscotti Reginelle:

• 500 gram bloem type “00”
• 160 gram boter, koud en in blokjes gesneden
• 50 ml volle melk
• 4 gram bakpoeder
• 1 groot ei
• 160 gram suiker
• 1 theelepel vanille-essence
• een snufje zout
• de zeste van een biologische sinaasappel
• een schaaltje vol sesamzaad genoeg om alle koekjes naar smaak te bedekken

Doe alle ingrediënten voor het zanddeeg in een kom. Mix dit in de staande mixer, of met de hand totdat het deeg net samenkomt.

Let op! De sesam laten staan, die heb je alleen nodig om straks de deegstukjes door te halen.

Maak een bal van het deeg en kneed het niet teveel door. Je wilt immers dat het deeg straks een lekker, knapperig zanddeeg wordt.

Pak het deeg goed in plastic folie en leg het voor minstens een half uur in de koelkast.

Nadat je het deeg uit de koelkast gehaald hebt, snijdt je het door de helft. Leg de helft die je niet gelijk gebruikt weer even terug in de koelkast en verwarm gelijk de oven voor op 180 graden.

Rol dan van het deeg rolletjes van ongeveer 2,5 centimeter doorsnee, het luistert niet zo nauw maar dan heb je een uitgangspunt.

Snijd dan van de rolletjes stukjes van ongeveer 5 cm breed. Nogmaals iets groter of kleiner, geen probleem.

Zet 2 schaaltjes klaar, waarvan één gevuld met koud water en de ander met sesamzaad.

Tip! Gebruik één hand voor het bakje met water en de ander voor het sesamzaad, anders wordt het een zooitje. En ja, ik spreek uit ervaring!

Haal dan de stukjes deeg, snel door het water en wentel ‘m daarna door de sesam.

Leg de in sesamzaad gehulde stukjes deeg op een bakplaat met bakpapier en ga door totdat de bakplaat vol ligt. Vergeet niet om wat ruimte te bewaren tussen de Reginelle. Ze rijzen niet heel erg maar zo behouden ze hun vorm.

Schuif de bakplaat met Reginelle in de voorverwarmde oven op 180 graden. Bak ze ongeveer in 30 minuten mooi goudbruin.

Zijn de Reginelle mooi goudbruin gebakken en klaar, haal ze dan uit de oven en laat ze afkoelen op een rooster. Ondertussen ruikt de keuken al heerlijk naar jouw zelfgebakken biscotti Reginelle!

Nu de koekjes aan het afkoelen zijn, kan jij alvast beginnen aan het maken van een goede caffè, of het water opzetten voor een kop thee.

Overigens smaken deze biscotti Reginelle ook erg lekker bij een glaasje Marsala.

Vergeet niet om de tweede helft te bakken, want je hebt nog de andere helft van het deeg in de koelkast liggen!

Wist je dat?

Het verhaal gaat, dat de koekjes vernoemd zijn naar Koningin Carolina van Habsburg, echtgenote van de verbannen Koning Ferdinand I V van Bourbon (Koning Der Beide Siciliën)

Koningin Carolina bezocht met grote regelmaat het klooster van Santa Caterina in Palermo, dit klooster ligt vlakbij Quattro Canti. Hier ging ze heen om te proeven van alle heerlijke zoetigheden die de nonnen maakten (wil jij dat ook eens doen, lees hier meer over deze prachtige plek midden in het centrum van Palermo)

De nonnen begonnen zich behoorlijk te irriteren aan deze regelmatige bezoeken van de Koningin, vooral door haar grote gezelschap die steeds weer meekwam.

Daar bedachten de nonnen wat op, dachten ze. Ze bereidden eenvoudige koekjes die ze rondom volledig bekleden met sesam. Ze waren ervan overtuigd dat deze niet bij de Koningin en haar gezelschap in de smaak zouden vallen.

Je kan gerust zeggen dat dit plan volledig anders werkte dan de nonnen voor ogen hadden. De Koningin en haar gevolg proefden van de koekjes en vonden ze heerlijk! De Koningin vroeg aan de nonnen hoe ze heetten. Zij kreeg het antwoord “Cazzitieddi ri parrinu” ofwel “de kleine pikjes van de priester” antwoordde de overste. De overste vond haar antwoord toch wat te brutaal naar de Koningin toe en verbeterde zichzelf met het antwoord “Biscotti Reginelle” ofwel “Koninginnekoekjes”

Deze Reginelle vielen zo in de smaak dat ze zich al snel over het heel Sicilië verspreidden en tot op de dag van vandaag, ook ver daar buiten nog steeds geliefd zijn.

Buon Appetito!

Het bericht Recept voor Biscotti Reginelle, Siciliaanse sesamkoekjes verscheen eerst op Il Mandorlo.

Dit recept komt uit het kookboek “De keuken van Sicilië” van auteur Fabrizia Lanza

De tijd om deze salade te maken is de winter, als je de hand kunt leggen op de lekkerste sinaasappels. Omdat het anijsaroma van venkel van nature zoet is, is het belangrijk voor de balans dat de sinaasappels lichtzuur zijn. Bloedsinaasappels zijn hiervoor heel geschikt. De salade vormt een geweldig bijgerecht voor gebraden kip met sinaasappel, vleesrolletjes of gepaneerde zwaardvis.

Voor 4-6 personen

• 3 middelgrote sinaasappels, het liefst bloedsinaasappels
• 1 grote venkelknol
• 180 gram zwarte olijven, zonder pit en gehalveerd
• 6 ansjovisfilets op olie, fijngesneden
• 1 theelepel tijmblaadjes
• 1/4 theelepel fijn zeezout
• 2 eetlepels extra vergine olijfolie
• versgemalen zwarte peper

Snijd met een scherp mesje de boven – en onderkant van de sinaasappels. Schil de sinaasappels dik, inclusief het wit, en snijd de partjes tussen de vliezen uit. Doe ze in een serveerkom.

Snijd de venkelknol in kwarten en verwijder de kern. Snijd de venkelkwarten in zeer dunne reepjes en voeg ze toe aan de sinaasappelpartjes. Meng de olijven, ansjovis, tijm, het zout en wat peper erdoor. Besprenkel de salade met de olijfolie en schep voorzichtig om. Maak af met een snuf zout en serveer meteen.

Wil je genieten van nog meer heerlijke Siciliaanse recepten en prachtige foto’s van Fabrizia Lanza?

Je vindt haar boek “De keuken van Sicilië” in onze webshop.

Het bericht Recept voor Venkel-Sinaasappelsalade met zwarte olijven verscheen eerst op Il Mandorlo.

Cuccidati, ook wel buccellati genoemd in het Siciliaans, zijn koekjes die vooral rondom de Kerst veel worden gemaakt. Dat is niet zo gek, want deze koekjes zijn ontzettend lekker, al zeg ik het zelf. Als je eenmaal geproefd hebt van deze Siciliaanse kerstkoekjes wil je gelijk de keuken in om er zelf ook mee aan de slag te gaan. De korst is gemaakt van een shortbread deeg en de zachte vulling van o.a. vijgen, rozijnen, sinaasappelschil, chocolade en Marsala. Need i say more?

Hierbij het recept, veel plezier met het maken van de Cuccidati.

Wat heb je nodig?

Voor de vulling:

• 50 gram rozijnen
• 150 gram gedroogde vijgen
• 45 gram fijn gehakte pure chocolade
• 100 gram geroosterde amandelen
• 100 gram sinaasappelmarmelade
• zeste van 1 sinaasappel
• 2 gram kaneel
• 40 gram honing
• 30 gram Marsala

Voor het deeg:

• 280 gram “00” bloem
• 100 gram kristalsuiker
• 2 theelepels bakpoeder
• 115 gram ongezouten boter, koud en in blokjes
• een snuf zout
• 2 grote eieren
• 15 gram melk

Voor het glazuur:

• 100 gram poedersuiker
• sinaasappelsap
• gekleurde sprinkels

Aan de slag!

Week de gedroogde vijgen en rozijnen zo’n half uur in een kom met kokend water.

Laat de vijgen en rozijnen goed uitlekken. Snij de steeltjes van de vijgen af en snij de vijgen daarna in kleinere stukjes.

Doe de rozijnen en stukjes vijg in de keukenmachine en maal ze fijn.

Voeg nu de rest van de ingrediënten toe en draai fijn tot je een mengsel krijgt met een jam achtige consistentie.

Je kunt nu eventueel de vulling nog aanpassen naar jouw smaak. Meer honing, chocolade of kaneel etc. Schep het daarna in een kom, dek het goed af en zet het totdat je het weer nodig hebt in de koelkast.

Dan gaan we nu beginnen aan het deeg van de Cuccidati. Doe de bloem in een grote kom of strooi uit op je werkoppervlak, het is maar net wat je het makkelijkst vind.

Kneed en wrijf de koude boter samen met de bloem tussen je handen. Net zolang de boter door de bloem is opgenomen en je een kruimelige structuur krijgt.

Voeg dan de suiker, bakpoeder en snuf zout toe en werk het kort door.

Voeg de eieren een voor een toe en kneed het deeg goed door. Voeg eventueel een beetje melk toe en kneed tot je een mooie gladde bal deeg hebt. Wikkel het deeg goed in folie en zet dit minstens een uur in de koelkast.

Verwarm ondertussen je oven voor op 180 graden. Verdeel je deeg om te beginnen in twee stukken. Leg het deeg wat je nu even niet gebruikt, goed verpakt in folie, weer terug in de koelkast. Bestuif je werkblad met bloem en rol het deeg uit tot een rechthoek, van ongeveer 3 tot 4 mm dik.

Pak dan de vulling erbij en maak een rol van het vijgenmengsel in het midden van het uitgerolde deeg. Wikkel voorzichtig het deeg eromheen en “knijp” de naden goed aan elkaar vast. Om te zorgen dat je de naad wegwerkt kan je er daarna ook voor kiezen om de gevulde rol, heel voorzichtig en met beleid, tussen je handen en het werkoppervlak te rollen. Niet teveel anders krijg je een hele lange en dunne rol waar je straks niks meer mee kan.

Snijd nu de gevulde deegrol in stukjes van ongeveer 2,5 cm breed. Mocht je de naad in het deeg niet “weggerold” hebben, zorg dan dat de naad van het deeg aan de onderkant zit bij het plaatsten van de Cuccidati op de bakplaat. Herhaal dit met de rest van het deeg en de vijgenvulling.

Bak de Cuccidati in de oven voor 15 tot 20 minuten bij een temperatuur van 180 graden. Totdat de onderkant van de koekjes goudbruin zijn.

Terwijl de cuccidati op een rooster aan het afkoelen zijn begin je alvast aan het glazuur. Doe zo’n 100 gram poedersuiker in een schaaltje. Voeg daar in kleine beetjes sinaasappelsap aan toe. Roer dit goed door totdat je een gladde massa krijgt. Pas op dat je er niet gelijk teveel sinaasappelsap aan toevoegt, anders wordt het glazuur te dun.

Als de Cuccidati geheel zijn afgekoeld kan je beginnen met het decoreren van de kerstkoekjes. Breng een laagje glazuur aan met een bakkwastje of door de koekjes kort met de bovenkant door de glazuur te halen. Plaats de koekjes op een rooster, zodat het overtallige glazuur eraf kan druipen. Ondertussen bestrooi je de koekjes met de kleurige sprinkels.

Nu komt het moeilijkste van dit recept……wachten.

Na ongeveer een uur is de glazuur goed uitgehard en kan je gaan genieten van deze heerlijke Siciliaanse kerstkoekjes!

Tips!

• Je kunt de vulling tot 3 dagen van tevoren maken en het zolang bewaren in de koelkast. Ik vind zelf dat het de smaak van de vulling goed doet, als je de vulling van te voren maakt en het zeker een nacht goed afgedekt in de koelkast zet.
• Ook het deeg kan je maximaal 3 dagen van te voren maken. Zet dit ook goed afgedekt weg in de koelkast. Haal het deeg een uur voordat je het gaat uitrollen uit de koelkast.
• Je kan deze Siciliaanse delicatesse ook invriezen voor maximaal drie maanden. Zorg dat je ze in een goed afgesloten bak plaatst met tussen de lagen koekjes een vel bakpapier.

Buone Feste!

Het bericht Recept voor Cuccidati, Siciliaanse vijgenkoekjes verscheen eerst op Il Mandorlo.

Het zoetste geheim van Palermo

Vaak wordt er gevraagd; Heb je tips over lekker eten en mooie bezienswaardigheden in Palermo? Meer dan voldoende! Palermo is een stad die vol staat met prachtige gebouwen, mooie parken en musea die je zéker moet zien.

In deze blog ga ik een van de lekkerste geheimen van Palermo met je delen. Dit op een prachtige en bijzondere plek, eigenlijk een kleine oase midden in de drukke stad. Iets dat je niet kunt overslaan tijdens een bezoek aan Palermo. Nieuwsgierig? Lees snel verder, want je staat op het punt om een van de zoetste geheimen van Palermo te ontdekken

Misschien ben je er al eens geweest tijdens een bezoek aan Palermo, of heb je het op tv al eens voorbij zien komen; Fontana Pretoria. Je vind het op het gelijknamige plein Piazza Pretoria. Door de inwoners van Palermo ook wel “Piazza della Vergogne” genoemd, ofwel “plein van de schaamte”. Zo genoemd door de vele naaktbeelden die op de fontein staan. Volgens een andere theorie omdat de fontein schandalig veel geld gekost heeft Deze prachtige fontein vind je vlakbij Quattro Canti en is zeker een bezoek waard.

Het zoetste geheim bevindt zich hier vlakbij….

De nonnen en hun desserts…

Siciliaanse nonnen van alle ordes, hebben zich eeuwenlang gewijd aan het maken van gevulde koekjes, amandelgebak, cannoli en cassata.  Ze gaven de geheime recepten, waar ze erg trots op waren, alleen door binnen een kleine kring van bakkende nonnen. In de jaren 80 van de vorige eeuw waren er nog maar 2 kloosters in bedrijf: het klooster van Santa Caterina d’Alessandria en het klooster van Sant’Andrea delle Vergini.

In het verre verleden was het in Palermo mogelijk om naar het vrouwenklooster te gaan en daar heerlijke desserts te kopen. Deze werden gemaakt door de nonnen van het klooster en kreeg je aangereikt via het houten wiel (zie foto) zodat de nonnen niet zichtbaar waren maar wel hun waar konden verkopen. Elk vrouwenklooster had zo zijn eigen specialiteit. De recepten waren geheim en werden alleen mondeling doorgegeven, van ouderen naar jongeren, omdat de nonnen bang waren om gekopieerd te worden. Alle aristocratische families van de stad wendden zich tot de nonnen voor hun dessert. Maar helaas kwam er op een gegeven moment concurrentie van de banketbakkers.

Een non, die op 25 september 1968 werd geïnterviewd door een correspondent van de Giornale di Sicilia, zei: “Er zijn maar weinig kopers, ook al worden onze desserts nog steeds gewaardeerd. We kunnen de concurrentie met de banketbakkers niet aan.”

Al deze bijzondere recepten, geschiedenis en het prachtige klooster kunnen niet verloren gaan. Zo is het idee voor “I Segreti del Chiostro” ontstaan. De banketbakkerij “I Segreti del Chiostro” ofwel de geheimen van het klooster, is een bijzonder (smakelijk) project. Doormiddel van dit project wil men de geschiedenis en tradities van het Siciliaanse kloostergebak herstellen en doorgeven.

De desserts worden op traditionele wijze gemaakt, volgens de oude recepten die zijn doorgegeven door de nonnen van de 21 kloosters van Palermo. De productie en verkoop maakt deel uit van een breder project voor het herstel van monastieke tradities en maakt het mogelijk om restauratie werkzaamheden en de solidaire gaarkeuken te financieren en zo jongeren een kans te bieden op werk en individuele groei.

Op naar het zoete geheim…

Achteraan Piazza Pretoria bevindt zich een zij ingang van het oude klooster van Santa Caterina d’Alessandria. In dit klooster, wat sinds 2017 gedeeltelijk is omgetoverd tot een museum, vind je I Segreti Del Chiostro! Via een trap omhoog loop je een stuk door het oude klooster. Via de gangen rondom de kloostertuin loop je richting de ingang van de bakkerij. En daar vind je echt een klein stukje hemel op aarde, voor de zoetekauwen onder ons. Je vind hier de lekkerste soorten gebak die je je maar wensen kunt. Die er niet alleen heerlijk maar ook prachtig uitzien. Stuk voor stuk met zorg gemaakt. In de bakkerij vind je ook nog veel keukengerei terug waar de nonnen vroeger al dit heerlijke gebak mee maakten. Al lopend langs de vitrines met keukengerei, kijkend naar al die koperen pannen aan de muur en grote aardewerk schalen op de planken, krijg je een beetje een idee hoe ze hier vroeger aan het bakken waren.

Tijd om te proeven

Zoveel keuze maar deze keer gingen wij voor een caffè met een cannolo. Dat bleek gelijk de lekkerste cannolo ooit geproefd! Verse fluweelzachte zoete ricotta, maar niet té zoet, in een vers gebakken super knapperig omhulsel. Het water loopt alweer in mijn mond terwijl ik deze blog schrijf. Ook kan je kiezen of je wat chocolade, pistache of gekonfijte sinaasappel op je cannolo wilt. Wij gingen voor de pistache. Je kunt deze heerlijkheden mooi in laten pakken en mee naar huis nemen maar wij namen de cannoli en caffè mee naar de binnentuin van het klooster. De ingang van de binnentuin is naast de bakkerij van het klooster.

Stilte midden in Palermo

Op dit heerlijk rustige en idyllisch plekje kan je bijna niet geloven dat je midden in Palermo zit. Je wordt omgeven door mooie bloemen, planten, een sinaasappelboom, bananenboom, prachtige beelden en een mooie vloer van gekleurde aardewerk tegels. In het midden staat een mooi stenen fonteintje en er staan ook her en der houten bankjes om op te gaan zitten.

Nu let je nog maar één ding en dat is volop genieten van je overheerlijke cannolo en caffè in deze prachtige setting.

Wist je dat

Wist je dat de bakkers van Il Segreti del Chiostro, het prachtige banket verzorgd hebben in de Disney+ serie de Leeuwen van Sicilië? Een serie gemaakt naar het gelijknamige boek van schrijfster Stefania Auci. Zowel het boek als de serie zijn allebei zeer de moeite waard.

Ik ben benieuwd wat je van dit zoete geheim vind, ik hoor het graag!

Dan geef ik je gelijk nog een laatste tip mee;  Ga niet rondom lunchtijd, zoals wij deden, dan is de rij naar de banketbakkerij nogal lang en bestaat de kans zelfs dat je een nummertje moet trekken.

De bakkerij is zeven dagen in de week geopend van 10.00 tot 18.00 uur.

Veel plezier en geniet van alle heerlijke dolci!

Het bericht Goddelijke Cannoli verscheen eerst op Il Mandorlo.