1. Als antipasto, op je bruschetta: creme van verkoolde aubergine

Ik zie je al fronsen bij het lezen van ‘verkoold’. Het is echter precies de rokerige smaak van dat de aubergine aan de buitenkant zwartgeblakerd is op de barbecue, wat deze crème zo smakelijk maakt. De crème staat ook wel bekend als baba ganoush en vind haar oorsprong in Syrie. In Sicilië wordt deze crème ook vaak gegeten. De typisch rokerige smaak is voor mij verbonden aan de zomeravonden bij mijn schoonfamilie in Sicilië. Nieuwsgierig? Daar gaan we!

Benodigdheden: 3 aubergines, een barbecue, citroen, munt en olijfolie.

Bereiding: zorg dat de barbecue goed hoog staat en leg de aubergines op de kooltjes. Draai ze regelmatig en laat ze rustig grillen totdat ze zwart zien aan de buitenkant en als het ware inzakken. Haal ze van de barbecue af en laat afkoelen.
Nu komt het bewerkelijke stukje: pel het zwartgeblakerde vel van de aubergine af. Dit wil je namelijk echt niet tegenkomen in je crème! Zorg dat je al het vel goed verwijderd. Als het goed is, is de binnenkant van de aubergine deels al als een mousse.
Schep de aubergine in een schaaltje en roer er knoflook, citroensap, munt en olijfolie doorheen. Voeg zout toe naar smaak. Deze crème smaakt heerlijk op een stuk stokbrood.

2. Gegrild als populair bijgerecht (lauw-warm)

Ben je het eerste recept te boven gekomen? Mooi, dan gaan we nu door naar een iets makkelijker bijgerecht:

Benodigheden: 1 aubergine, 1 teentje knoflook, 4 a 5 blaadjes munt, zout en olijfolie.

Bereiding: Snij een aubergine in dunne plakken (max 0,5 cm) over de lenge, of in de breedte, maar net wat je leuker vindt staan en ontdoe ze eerst van een beetje vocht door de plakken te bestrooien met zout en in een vergiet te laten staan voor een uurtje.
Zet vervolgens een grilpan aan en gril de plakken aubergine totdat ze mooie bruine randjes hebben. Maak een saladeschaal op door de plakken erop te leggen en besprenkel ze met olijfolie.
Snij knoflook in kleine stukjes en strooi deze over de gegrilde aubergine. Doe evenzo met een aantal blaadjes munt. En klaar is je side-dish!

3. Een intense primo: pasta met aubergine pesto

Na het eten van deze pasta zit ik meestal al vol. Deze pesto van aubergine met amandelen moet je proeven!

Benodigdheden voor 4 personen: oven, 1 kg aubergine, 3-5   amandelen, 1-2 blaadjes basilicum, 20 gram grana padano geraspt. blender, spaghetti en kookpan voor de spagetthi.

Bereiding: verwarm de oven voor op 220 graden en leg de aubergines op bakpapier in een overschaal. Prik ze aan meerdere kanten in met een vork en zet de aubergines voor 40-50 minuten in de oven. Haal ze weer uit de oven en laat ze afkoelen.

Ontdoe de aubergines van hun schil en schep het vruchtvlees in een blender (of gebruik een staafmixer). Voeg de kaas, de amandelen en een blaadje basilicum toe en pureer het mengsel totdat het vrijwel glad is (je houd enkel stukjes erin vanwege de amandelen).

Kook vervolgens de spaghetti en mix de pesto er volledig doorheen. Je kunt deze pesto 3 a 4 dagen in de koelkast bewaren. Buon appetito!

4. Een klassieker: pasta alla Norma

Dit is een klassieker onder de pasta’s en wordt in Sicilë veelvuldig gegeten. Net als de pasta met aubergine pesto is ook dit geen lichte pasta. De aubergine in deze pasta is namelijk gefrituurd! Heb je een stuk ricotta salata weten te bemachtigen bij een Italiaanse delicatessen winkel, dan kan je dit gerecht helemaal afmaken. Geen zorgen, ook met een beetje grana padano erover is dit een heerlijke pasta.

Benodigdheden: 1 aubergine per persoon, een fles tomatensaus, knoflook, olijfolie, grana padano en spaghetti.

Bereiden: snij de aubergines in plakjes van max 1 centimeter dik en bestrooi deze met zout. Laat ze een uur vocht afgeven en dep ze vervolgens goed droog. Zet een pan op laag vuur en schenk er een beetje olijfolie in en laat een teentje knoflook door de lage warmte langzaam haar smaak aan de olie afgeven. Voeg na tien minuten de tomatensaus toe en breng deze aan de kook. Laat de tomatensaus minstens twintig minuten koken. Mocht de saus te dik worden, voeg dan water toe zodat het een mooie gladde tomatensaus blijft.

Zet een andere koekenpan op hoog vuur en giet een flinke hoeveelheid zonnebloemolie in deze pan om de plakjes aubergine goudbruin te frituren. Laat ze uitlekken op keukenpapier.

Breng de spaghetti aan de kook, kook deze totdat ze nog niet niet al dente is, giet de pasta af en voeg de pasta toe aan de pan met de tomatensaus. Laat in de tomatensaus nog enkele minuten koken totdat de pasta gaar is naar smaak.

Schep de pasta op en laat iedereen naar smaak plakjes aubergine en kaas toevoegen. Klaar is je pasta alla Norma!

Dit waren mijn vier gerechten welke stuk voor stuk typisch Siciliaans zijn. Wil je graag nog meer typisch Siciliaanse smaken en producten ontdekken, neem dan een kijkje in de webshop!

Deze gastblog is geschreven voor il Mandorlo door Janine D’Augusta-Merema blogger v.d.site Cities ‘n Stories.

Het bericht Siciliaans zomereten: 4x een feestje op je bord verscheen eerst op Il Mandorlo.

Er zijn veel redenen waarom de Siciliaanse zwarte bij zich onderscheidt van andere bijen. Om te beginnen natuurlijk de kleur. De Siciliaanse zwarte bij heeft een donker achterlijf, afgeleid van de Afrikaanse bijen die echter veel agressiever zijn. een gele dons en kleinere vleugels. Dit in tegenstelling tot de typische geelzwarte kleurstelling van de ligustica bij, die tevens de meest voorkomende bij in Italië is.

Geschiedenis.

De zwarte bij is ooit vanuit Afrika naar Sicilië gekomen en heeft zich in honderden jaren – tot de jaren zeventig – geacclimatiseerd tot de Siciliaanse zwarte bij die het nu is.

In de jaren zeventig wekte de zwarte bij totaal geen interesse meer bij de lokale imkers op Sicilië. Die gaven de voorkeur liever aan de Ligurische bijen. Waarna ze dan ook begonnen met het importeren van deze bijen vanuit het noorden. Die bijen worden nu beschouwd als de standaard in heel Italië voor de productie van honing.

Aangezien de Siciliaanse zwarte bij totaal geen aandacht meer kreeg, dreigde deze uit te sterven. Totdat Pietro Gendoso, entomoloog (bestudeert insecten) en professor aan de universiteit van Palermo, besloot de zwarte bij te gaan bestuderen. Zijn passie voor deze bijensoort droeg hij over aan één van zijn studenten, Carlo Amodeo genaamd.

Carlo Amodeo vond in 2008 in Carini, provincie Palermo, op het land van een bejaarde imker de laatste ashlard (kratten gebruikt als bijenkorven) met zwarte Siciliaanse bijen erin. Gelukkig maar anders was dit verhaal waarschijnlijk heel anders afgelopen. In de tijd die daarop volgde zette Amodeo zich vol in om deze Siciliaanse zwarte bij weer terug te brengen op Sicilië.

Kenmerken.

De Siciliaanse zwarte bij is een zeer volgzaam en kalm insect. Zo kalm zelfs dat je de honingextractie met je blote handen kunt uitvoeren.

In vergelijking met andere soorten zijn deze bijen veel beter bestand tegen extreme temperaturen. Dit is het resultaat van honderden jaren acclimatisatie in een land waar de temperaturen flink oplopen. Denk maar aan de steeds heter wordende zomers op Sicilië. In tegenstelling tot andere bijen, kunnen de Siciliaanse zwarte bijen zowel in de winter honing produceren als in de zomer, bij een temperatuur van meer dan 40°C . Zij staan bekend om de productie van zeldzame winterhoning zoals die van johannesbrood, mispel en amandel.

Wist je dat:

• De Siciliaanse zwarte bij resistent is tegen parasieten en pesticiden.

• De zwarte bij minder honing verbruikt dan de andere bijen.

• De honing van de zwarte bij een hoog polyfenolen en antioxidanten gehalte heeft.

Kortom we kunnen blij zijn dat Carlo Amodeo zich zo heeft ingezet voor de terugkeer van de Siciliaanse zwarte bij. Mede daardoor kunnen wij nu meegenieten van deze heerlijke Siciliaanse delicatessen in al z’n puurheid!

In onze webshop vind je veel verschillende soorten honing van de Siciliaanse zwarte bij. Zoals de tijm– sinaasappel- kastanje- eucalyptus- amandel– en distelhoning!

Het bericht De Siciliaanse zwarte bij. verscheen eerst op Il Mandorlo.